| Warinthon's profilewarinthonPhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
February 14 วาเลนทาย...นี้...ไม่เหงาแล้ว วันวาเลนทายที่ใครๆก้ต้องอยากได้ดอกไม้ใช่ม้า....ไม่อยากบอกเลย....ว่าฝนอะไม่เคยได้.... ก้เป้นปีแรกอะนะ...ที่ได้....ก้เกือบจาไม่ได้แล้วละ...ต้องไซโคเอา...
 คิดดูสิ....มีแฟนทั้งทีก้ต้องไซโคเอาดอกไม้...แต่ไม่เป็นไรฝนก้ดีใจมากเลยแหละ...
......ถึงตอนเช้าจาสอบ...ทำข้อสอบไม่ได้ก้อะนะ...
เพิ่งจามารุสึกอะน้าว่าวาเลนทายมันสำคัญไฉน....
ไม่นึกไม่ฝันเลยนะเนี่ย...
 แต่ฝนก้อยากบอกนะว่าจาวันไหนๆหรือวันอะไรฝนก้.... ......ตลอดไป...
(เหมือนเพลงพี่โต๋ละมั้ง....อิอิ)
 ฝากถึงเพื่อนๆที่มีความรักละกันนะ....
(เรื่องราวที่มีความสุข+ความรักอะเล่าแล้วมันเขิน...เก็บไว้แอบยิ้มคนเดียวดีกว่า... )
(อีกอย่างนะทุกอย่างยังไงก้อยู่ในความทรงจำของเราอยู่แล้ว...)
รักษามันไว้ให้ดีนะ...แล้วก้ขออวยพรให้ทุกคนมีความสุขมากๆนะจ้า
ไม่ว่าวันไหนๆฝนก้รักเพื่อนๆเหมือนเดิมไม่ว่าจาเกิดอะไรนะ
ความสัมพันธ์ของเพื่อนกะเพื่อนอะมั่นคงยืดยาวอยู่แล้วละ
ปีที่แล้วฝนก้บอกรักเพื่อนผ่านsmsแล้ว
ปีนี้ฝนขอบอกผ่านทางนี้แล้วกัน
 รักเพื่อนๆทุกคนนะ ป.ล. วะตาชิวะอะนะตะโอะไออิชิเตรุโยะ นะเจ้าชายเย็นชาของฉันOctober 25 รับน้อง....สุดมันส์หรือไร้สาระ ...........เปิดเทอม....เกรดเศร้า.....เริ่มต้นใหม่...... เริ่มเปิดเทอมฝนก้กลับมาจากรับน้องที่ระยองพอดี....การไปเยือนระยองครั้งที่2หลังจากไปผู้นำเกียร์มา
บรรยากาศค่อนข้างแตกต่างกัน...การไปผู้นำเกียฝนก้เล่าให้ฟังแล้ว....
ทีนี้มาถึงรับน้องบ้างนะ....ฝนว่าฝนไปไม่ค่อยคุ้มเลยอะ...ฝนกลับมาไม่สบายเลย
......ไม่รุเป็นอาไร...เดินทางไกลที่ไรกลับมาต้องมีเหตูให้เจ็บตัวหรือไม่สบายทุกที......
แถมฝนว่าฝนไม่สนุกเลยด้วย...มีแต่การกินเหล้า....ไม่ค่อยได้เที่ยว....
พี่แกล้งน้อง...มันก้สนุกอยู่หรอก...ถ้าเป็นพี่อะนะ...
 แถมรุสึกจามีแต่กิจกรรมไร้สาระ...
ฝนก้ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม....ไม่เข้าใจคำว่าเปลี่ยนแปลงบ้างรึเปล่า....
ฝนก้รุนะว่าประเพณีดีๆอะ...ใครๆก้อยากเก็บไว้....ฝนก้อยากเก็บไว้เหมือนกัน.....
แต่อะไรที่มันไม่ดีทำไมถึงไม่ยอมเปลี่ยนให้มันน้อยลงหรือลบมันออกไปบ้าง.....
แทนที่จามาพูดว่าอาไรที่มันไม่ดีก้อย่าเอามาเป็นตัวอย่าง...อย่าไปมองหรือสนใจ....
.....ไม่เข้าใจจิง....
 จาบอกว่าเป็นวิธีการให้พี่รุจักน้อง...หรืออาไรแต่ก้ทำให้มันน่าสนุกเหมือนในทีวีบ้างไม่ได้รึ...
อันที่สนุกมันก้น่าสนุกอยู่...แต่มันก้ทะลึ่งจน...รับไม่ได้...
แถมไม่รุว่าจาทำไปเพื่ออะไรด้วย....
การเล่นเกมให้สมัคสมานสามัคคีกันระหว่างพี่และน้องก้มีแต่ไม่รุจักทำบ้างเลย...
....เอาเป็นว่าฝนขอบ่นแค่นี้ละกัน...เด่วจาว่าการรับน้องนี้ไม่สนุกเอาซะเลย...
 ป.ล.ใครเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วย...ก้มาช่วยเม้นช่วยคิดกันนะ.... October 12 come back.....กลับมาอีกครั้งจากที่ฝนห่างหายไปนาน......
......นานจิงๆแหละ....
  ตั้งหลายเดือนนิน้า แม้ก้เทอมที่แล้ว ฝนต้องซ้อมกีฬาให้น้องตลอดเลยนิ เช้ามา ก้ต้องตื่นตั้งแต่ ตี 4 ครึ่ง ด้วย  ตอนเย็นก้กลับซะดึก...วันๆไม่ได้ทำอะไรเลย อยู่แต่สนามเปตอง ถ้าไม่ติดว่าลูกเปตองมันพูดไม่ได้นะ ฝนคงจาเป็นแฟนกะมันไปแล้ว...
 แต่ไม่เป็นไร ยังงัยมันก้ผ่านมาแล้วแถมน้องก้ทำเหรียญได้ด้วยก้ถือว่าดีมาแล้ว แต่ที่ไม่ดีเลยนี้สิ...
คงเป็นเรื่องเรียน...มันก้เนื้อหาเพิ่มมาเป็นทวีคูณเลย เกรดก้คงจาน้อยแน่นอน อุส่าว่าจาตั้งใจแล้วเชียว แย่เลยนะเนี่ย
.....แต่เทอมนี้แหละฝนจาพยายามมากขึ้น...
 .....แถมตอนนี้ฝนก้กำลังคลั่งกะภาษาญี่ปุ๋นมากเลย..
.......อยากฟังรุเรื่อง...อยากแปลออก...ขั้นเริ่มต้นฝนก้ผ่านมาแล้วต่อไปต้องตั้งใจจิงกันหน่อย....
 วันนี้ฝนไปดูหนังมา...เรื่อง D.O.A ก้สนุกมากเลยอะแต่ว่าสั้นไปหน่อย เป็นหนังที่ไม่มีน้ำตาดีจังคือไม่เศร้าเลย มีแต่ความแฮปปี้........มีสาวๆสวยๆตั้ง 5 คนอะ ฝนชอบมากเลยนะ พวกสาวเท่ แกร่ง แบบนี้อะ อยากเก่งแบบนี้บ้างจัง...
....แต่เห็นฝนออกจาห้าวๆ แกร่งแบบนี้ ฝนก้ยังชอบผู้ชายที่แกร่ง เข้มแข็งกว่าอะนะ...
ก้จาทำไงได้ละในเมื่อเราเป็นสาวที่ออกจาอ่อนแอนิเนอะ อิอิ
(ใครๆคงอยากบอกฝนว่าใครว่าแกอ่อนแอเนี้ยออกจาทอมบอย..อิอิ)
 ...เอาเป็นว่าฝนก้ฝากหนังเรื่องนี้ละกัน... แล้วตอนสักก่อนจาเปิดเทอมฝนจาได้ไปรับน้องที่ระยอง...ฝนหวังว่ามันจาสนุกอะนะ...
พอกลับมาจามาอัพให้อ่านและรุจักฝนคนนี้มากขึ้นอีกละกัน
ป.ล.ผู้ชายเนี่ยก้เข้าใจยากเนอะ...ไม่รุรึไงว่าผู้หญิงเขาคิดกันแบบไหน  July 29 แก่ขึ้นอีกปีแล้วสิ.....ก้นะ...ผ่านวันเกิดฝนมาได้...12...วันแล้วนะเนี่ย...
อายุ 20 มาได้12วันแล้ว...
ปีนี้ถือเป็นปีที่รุสึกว่าวันเกิดเป็นวันพิเศษมากๆๆปีหนึ่งเลยนะเนี่ย....
หลังจากที่ไม่ได้เป่าเค้กมาเป็นเวลาหลายสิบปี.....เลิกเป่าเค้กวันเกิดไปตอนไหนก้ไม่รุ....
แต่ปีนี้...ก้แอบรุนะว่าจามีการเซอไพร์วันเกิดอะนะ...
แต่มันก้แทบจาไม่ได้คาดหวังอะไรเลยอะนะ...ไม่ว่าจาเป็นเค้ก...ของขวัญวันเกิด...
ทุกๆอย่างอะมีความหมายกะฝนมากมายเลยละ...
คนที่คิดว่าจาจำไม่ได้...ก้แอบจำได้....
คนที่ไม่คาดคิดว่าจาให้ของขวัญวันเกิดก้ให้....
เป็นความรุสึกที่ดีมากเลยละ....
สิ่งของต่างๆอะไม่สำคัญกะฝนมากมายเท่าจิตใจที่พยามยามจาทำให้หรอก....
ใครจารุว่าแค่เห็นเบอร์โทรศัพลอยขึ้นมา...ยังไม่ทันได้กดรับหรือฟังคำว่าhappy birthday
ฝนก้มีความสุขมากแล้ว.....
ขอบคุณความรุสึกดีๆๆที่ทุกคนมอบให้นะ...ไม่รุจาอธิบายยังไงหมด...
แต่ยังไงก้ขอบคุงมากๆๆเลย...
จิงๆแล้วว่าจาอัพตั้งแต่วันเกิดเลยอะนะ...แต่ว่าก้เล่นเลี้ยงซะกลับดึกเลยอะ...
แล้วก้ใกล้สอบแล้วด้วย...แต่ไม่เป็นไร...
ฝนอะยังมีความรุสึกดีๆๆไม่เคยลืมที่เพื่อนๆๆพี่ๆน้องๆๆทุกคนทำให้หรอก...
.......อยากบอกว่า......
........ขอบคุณ........
ป.ล.ปีหน้า...อย่างลืมอีกนะ...เพื่อนๆจ้า....ขอบคุงล่วงหน้าเลย.... June 17 พี่หม่อ....เป็นยากเหมือนกันนะ....และแล้ว....ก้ผ่านปี 1....ชีวิตเฟรชชี่ผ่านไปแล้ว....
ฝนกลายเป็นพี่หม่อแล้ว....ยังไม่ค่อยรุสึกเลยว่า....มันต่างจากตอนเป้นน้องตรงไหน....
ไม่ค่อยรุว่าเราโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นบ้างแล้วหรือยัง....รุเพียงแค่ว่า.....เรามีน้องแล้วนะ...
มีน้องที่เราไม่เคยเห็นหน้ายกมือไหว้เรา....มีคนเรียกเราว่าพี่....
แต่ทุกอย่าง....มันก้เริ่มต้นขึ้นแล้วละนะ...
เปิดเชียแล้ว....ฝนได้ทำงานหลายอย่าง....ก้เหนื่อยอยู่บ้าง....แต่มันก้เป้นการเหนื่อยที่มีความสุขมากอะนะ...
มีเครียดบ้าง....เรียนเนื้อหาก้เยอะขึ้นมาก....งานเชีย...ซ้อมกีฬาให้น้องก้มีมาก...
แต่ทั้งหมด...ก้จำเป้นต้องทำให้ได้ดี....ฝนต้องทำให้ได้อะนะ....
แอบเครียดเรื่องเรียนอยู่เหมือนกันนะเนี่ย....การบ้านก้เยอะ...ยากก้ยาก.....
แต่ก้แอบมีงานให้สนุกได้รุจักน้องมากมาย....
ตอนแรกๆ...มีน้องไหว้....ก้แอบงงอยู่ว่าน้องไหว้ทำไม....ไหว้พี่รึเปล่า....
ฝนเลยไม่ได้รับไหว้น้องเลย....ก้นะ....คนมันไม่เคยนิน้า....
.....แต่ฝนขอรับรองว่า...ฝนจาต้องเป็นพี่ที่ดี...ให้น้องได้แน่นอน...
และจาเป็นคนดี...เพื่อในหลวงของเราด้วย.....
ป.ล.ฝนรักเพื่อน...พี่...น้อง....ทุกคนเลยน้า.... May 21 ขุนเขากะสายฝน...  ....ฝนกลับมาแล้ว...จากโคราชอะนะ...แอบไปเที่ยวมา... ...กะชมพู่ทั้ง2...เบล...ลูกโป่ง..ถึงแม้คนจาน้อยไปหน่อย...แต่ก้เวิร์คไม่เบา...
...เป็นการเดินทางที่แสนจาเหนื่อยและแปลกกว่าทุกครั้ง...
....เราเริ่มต้นเดินทางด้วยรถไฟ...ก้ผิดพลาดเล็กน้อยอะนะ.....
....ที่ไม่รุว่ารถมันจาไปพักที่เมืองโคราชก่อน..แล้วจามีต่อตอนบ่าย...
...ก้เลยได้เดินไปเดอะมอลไปขึ้นรถต่ออะนะ...โชคดีที่สถานี้รถไฟไม่ไกลจากเดอะมอลอะนะ...
พอไปถึงปากช่อง...เพื่อไปหาญาติฝนอะนะ..ก้เลยกลับมาเป็นการเที่ยวที่ฟรีตลอดงาน...อิอิ..
 แล้วเราเลยไปเขาใหญ่ต่อ..ก้แอบเห็นสัตว์เล็กน้อยอะ..
....ไม่ถึงกับมากแต่ก้โอเคเลย...อาทิ...กวาง..เก้ง..ลิง..
...แต่เสียดายที่ไม่ได้ไปดูน้ำตกเลย..เพราะฝนตกอะนะ..มันจาอันตราย..
...พอลงจากเขาใหญ่...ก้ถึงเวลาไปบ้านไร่...ของญาติฝนเช่นเคย...
  ...หนทางที่ขึ้นไปก้ลำบากอยู่นะ..แบบว่า...ฝนตก..ดินเลยและอะ.....ขับรถขึ้นไปโคตรน่ากลัวเลยอะ..
...แต่ก้ผ่านไปด้วยดี...พอไปถึงแล้ว...สวยมากมาย...เหมือนรีสอร์ทเลย...
...แอบมีสนามเปตอง..(มีแต่ลูกอะนะ..สนามก้หาเอง)...สวนครัวหลังบ้านด้วย...
สวนครัวน่ารักมากเลย...น้ำอะก้ใช้น้ำบาดาลอะนะ..ไฟก้ต้องปั่นเอง..
  ...ออกแนวส่วนตัวสุดๆๆ...บรรยากาศก้ออกแนวเชียงใหม่เลยนะ...ล้อมรอบด้วยขุนเขา...แอบมีลำธารเล็กๆ....และแสงไฟของเมืองในตอนกลางคืน...
แต่ถ้าฟ้าสว่าง...ฝนไม่ตก...เราคงได้ดื่มด่ำกะแสงจันและแสงดาวอะนะ...
พอตกกลางคืน...แอบมีแมลงเล็กน้อย..แต่ไม่มียุงเลยอะนะ...
แต่แอบมีฝนโปรยปรายลงมา...ได้บรรยากาศมากมาย....
อากาศก้ไม่ร้อนไม่หนาวจนเกินไป...แต่ก้นอนไม่ยอมตื่นอะนะ....อิอิ
 ....แต่สุดท้ายแล้ว....
...เราก้จบการเดินทางที่แอบสมบุกสมบันด้วยการขึ้นรถไปเอง...
...ด้วยรถทัวร์กลับถึงขอนแก่นโดยสวัสดิภาพอะนะ...
....ฝนคิดว่างานนี้ไม่ค่อยได้เที่ยวเท่าไร...แต่ก้แอบชื่นชมกะบรรยากาศของ....
.....ขุนเขาและสายฝน...
 ป.ล.เพื่อนจ้า...เราต้องไปกันอีกนะ.....รีบคิดทิปขึ้นมาเลย...ใครมีไอเดียอาไร...ยกมือขึ้น...  May 09 ยองเจ...กะ...Mi3....ต้นเรื่องก้ว่าไปแล้ว....ก้ยองเจอะนะ.....
.......น่ารักที่สุดเลย....
ตอนหนังจบ....ยองเจพูดว่า......หนังสนุกมากเลย....โห...ฝนแทบจาละลาย....
กลัวยองเจจาไม่สนุกซะอีก....
ในหนังอะนะ....นางเอกแอบสวยซะด้วย.....
 เป็นแนวที่ฝนชอบเลยละ...บู้แอคชั่น...แบบนี้แหละ...ไม่ฆ่ากันโหดเกินไป...
เด่วนี้หนังแนวนี้ไม่ค่อยมีให้ดูเท่าไร...มีก้ซ้ำไม่ค่อยสนุก...
แต่เรื่องนี้ก้โอเคนะ...สนุกอยู่...ฝนชอบการวางแผนอะนะ...
...แอบเนี้ยนด้วยอะดิ....
แอบมีการทำงานเป็นทีมด้วยอะนะ....
 พูดถึงหนังแล้ว...ก้มีอีกแนวนะที่กำลังมาแรง...คือแนวแฟนตาซี......ย้อนยุค...
ประมาณ the..lord..of...the..ring...ฝนชอบมากเลย...
เป็นหนังที่ฝนชอบมากที่สุดอะนะ...
เลโกลัส...หล่อมากมาย....ใช้ธนู...โคตรเท่เลย...
แต่แนวที่ฝนไม่ชอบ....ก้คงจาเป็นหนังผีอะนะ....มันหลอนอะ...ฝนเลยไม่ค่อยอยากดูเท่าไร...
หนังพวกฆ่ากันมากมาย...แบบว่าฆ่าโดยไม่มีเหตุผลเนี้ย..ฝนก้ไม่ชอบนะ..
ดูแล้วมันปวดหัวอะสิ....แล้วแนวรักโรแมนติก...แต่ก่อนก้ไม่ค่อยชอบอะนะ...
แต่หลังจากดูเพื่อนสนิทแล้ว...ก้เลยทำให้อยากดูหนังแนวนี้มากขึ้นอะนะ.....
แต่ถ้าเศร้า...แบบว่าน้ำตานองมาก....ก้ไม่ชอบอีกนั่นแหละ...
คนอารายเนอะ...เอาใจยากจิงๆๆเลย....
แต่สำหรับยองเจ....ไปดูด้วยได้ทุกเรื่องอะนะ.......อิอิ
ป.ล.ยองเจจากลับแล้ว...เดินทางดีๆๆนะ...แต่ก่อนกลับต้องไปกินนมกะจีฮุนก่อนละกันนะ....อิอิ April 25 จีฮุนพบยองเจแล้วนะ...ในโลก...มีผู้คนมากมายร้อยแปด...แต่จามีสักกี่คนที่จาสนิทกัน...รู้จักกัน...เคยคิดไหมว่าเรารู้จักคนกี่คน...มีเพื่อนกี่คน..
มีสักกี่คน..ที่สามารถโทหาได้ตลอดเวลา...มาช่วยเราแก้ปัญหาเวลาที่เราต้องการ....
แล้วมีสักกี่คนที่รู้ใจเรา...ใส่ใจเรา...ดูแลเราจากใจจิง...
ถ้าคนเหล่านั้นไม่ใช่..พ่อ..แม่...พี่น้องสายเลือดเดียวกัน...เพื่อนที่สนิทกันมากมายคบกันมานาน...
แต่...ใครๆก้ยังต้องการคนอีกคนหนึ่ง....ที่อยากให้คนคนนั้นเป็นมากกว่าคนอื่นๆๆ...
เป็นคนสำคัญของเรา..เป็นที่....ของเรา..อยากให้คนคนนั้น..เข้าใจ..ดูแล..ตามใจ....
คงไม่มีใครจาปฎิเสธหรอกเนอะ....ว่าในใจจิงก้ต้องการคนคนนั้นอะ...
ร่ายมาซะยาว...ฝนก้ยังไม่เจอคนคนนั้นหรอกนะ...
แต่ที่เจออะ...คงเป็นยองเจอะนะ...ขอปิดไว้ก่อนละกัน...ว่ายองเจคือใคร...
ยองเจของฝนอะนะ...น่ารักที่สุดเลย...แอบตาหยีเหมือนเรนด้วยอะ...
เก่งหลายด้านเลย...แถม..หล่อ..รวย...อีกต่างหาก...
แต่ใช่ว่าจาไม่มีข้อเสียนะ...แอบเหมือนในหนังอะ...
ปากร้าย...พูดตรงไปตรงมา...บ้างทีเลยดูเหมือน....ไม่ค่อยใส่ใจอะไรหนัก...
แต่ก้น่ารักนะ...ไม่หรอก...สุดๆๆเลยละ...
 จิงๆๆแล้วที่อยากจาเล่า...คือว่าวันนี้ไปกินไอติมกะยองเจมาอะนะ...
แอบถ่ายรูปมาด้วย...น่ารักมากมาย...ไว้จาชวนไปดูหนังนะ...อิอิ...
แต่ยองเจก้แอบมีฮีวอนอยู่แล้ว...แต่ไม่เป็นไร...ยอมได้...อิอิ...
ป.ล.ฝนไปเจาะหูมาอะนะ...เจ็บมากมาย...แต่เพื่อยองเจทำได้...อิอิ..(ไม่ได้เกี่ยวกันเลย)April 09 เรากลายเป็นผู้นำแล้วนะ... กลับมาอีกครั้ง....ครั้งนี้....นานไปหน่อย...แต่ไม่เป็นไร....ฝนมีเรื่องเล่ามากมาย....เพราะฝน..ไปอบรมผู้นำเกียมาแหละ...
นึกว่าจาไม่นุกซะแล้ว....แต่ก้นุกมาก.....
 เป็นการอบรมที่แวกแนวกว่าที่คิดเอาไว้....
มีกิจกรรมให้ร่วมทำมากมาย(ดีกว่านั่งฟังบรรยายเฉยๆๆ..อะนะ..)....
มีการแข่งขัน...เล่นกันเป้นทีม...
แอบมีเงินรางวัลด้วย...ทีมฝนอะนำมาเลยนะ....แต่ก้ไม่ชนะหรอก...
ได้ที่3อะ....เงินรางวัลดันมีแค่2อันดับซะงั้นอะ....
แต่ไม่เป็นไร..ได้เพื่อนกลับมามากมายเลยละ.......
การมีเพื่อนก้ดีอย่างงี้แหละ.....อิอิ...
 อบรม...2...วัน..วันสุดท้ายไปเที่ยวก่อนกลับอะนะ...
ก้ไปเกาะเสม็ดอะนะ..หาดสวยมากมาย...น้ำเนี่ยใสสะอาดมากก...
ต่างจากหาดที่หน้าโรงแรมลิบลับ...เลยแหละ....
เพราะหาดที่หน้าโรงแรมอะ...มีแต่หิน...ใต้น้ำก้มีหินอะ...โดนบาดเท้ามาเต็มเลยแหละ...
น่าสงสารเค้ามากมาย....กลับมาขาเดี้ยงเลย....แต่ไม่เป็นไร...
ได้เห้นเด้กฝรั่งด้วยแหละ...น่ารักมากก..แก้มเนี่ยแดงเชียว....
เจอน้ำทะเล...หาดทราย...เกิดความอยากไปขึ้นมาทันทีเลยอะ.....ขนาดเพิ่งกลับมานะเนี่ย....
แต่ที่ประทับใจสุดๆๆคงเป้นการได้นั่งเรือเร็ว...ครั้งแรกมั้ง....ชอบมาเลย...อยากขับเป็นบ้างจัง...
ก้นั่งเรือไปเกาะอะนะ...ขาไปอะ..คลื่นแรงมากเลย....เรือมันไต่คลื่นอะ..อย่างกะนั่งเรือไวกิ้งเลย...
แต่ขอบอกว่าสนุกมาก...แอบกลัวมันล่มด้วยนะ..อิอิ....
แต่ขากลับก้ไม่เป็นไร...คนขับคงขับเก่งมั้ง...เลยไม่ค่อยไต่เท่าไร..ก้ให้ความรุสึกอีกแบบ...
แต่ถ้ามีเวลามากกว่านี้...ก้อยากจาลองนั่งแบบช้าๆ....ดูอะนะ...ว่ามันจานุกแค่ไหน...
พอแล้วละ...เด่วเพื่อนจาขี้เกียจอ่านกัน...ก้อย่างว่าอะนะ...
อยากไปกระบี่มากเลย...ทะเลแหวก...รอฝนก่อนนะ..
จาต้องไปให้ได้เลย....
ป.ล.เพื่อนๆๆจาเรามีนัดไปเที่ยวกันนะ....อย่าให้มันล่มอีกละ...ไม่ยอมจิงๆๆด้วย....(ได้รูปแล้ว..จาเอามาฝากนะ..)
March 28 เฉงเมงกะการพายเรือครั้งแรกกลับมาอีกครั้ง.......งานเทศกาลสำหรับอาหมวยกะอาตี้ทั้งหลาย....
ฝนชอบเทศกาลนี้มากเลยนะ..การได้พบปะพี่น้อง..ญาติผู้ใหญ่ต่างๆๆนานา...ถ้าเทียบกะคนไทยแล้ว
อาจจาเป็นวันที่ต้องไปไหว้บรรพบุรุษอะนะ..คิดไม่ออกว่าตรงกะเทศกาลไหนอะนะ..
เอาเป็นว่าฝนออกเดินทางวันเสา...เกิดการผิดพลาดเล็กน้อย..เนื่องจากว่า..อยากติดดินมากเกินไป..
ทำให้ต้องเสียเวลาไปครึ่งวันเลยอะนะ..อากาศก้ร้อนมาก...ขนาดรถแอร์..ยังไม่ช่วยอะไร..
ไปแค่ปากช่องกลับนั่งรถครึ่งวัน...เซงมากเลย..แต่ไม่เป็นไร..
เพราะว่าพอไปถึงก้ได้ไปเจอกับเด็กน้อย(ชื่อโอ๊คนะคร้าบ)...
จาว่าเป็นหลานก้ได้อะนะ...ตามศักแล้วฝนก้เป้นป้าอะนะ...
แต่ไม่ดีหรอก..เพราะฝนยังเด็กอยู่เลย(บ้างคนอาจจารับไม่ได้..)..เป็นน้าละกันเนอะ..
ไปถึงก้กินข้าวเที่ยง....แล้วก้ไปเล่นน้ำที่น้ำตกมวกเหล็กอะนะ..น้ำไม่ค่อยสะอาดเลยอะ..แย่มาก..
แต่ไม่เป็นไร..ไหนๆมาแล้วก้เลยเล่นซะหน่อยแถมเด็กน้อยยังเล่นด้วยก้โอเคเลย...แต่ขอบอกนะ..น้ำอะเย็นมากเลย..
ทำฝนเป้นตะคริวด้วย...แต่ไม่เป้นไรน้ำไม่ลึกเท่าไร..เล่นไปสักพักก้เห็นเรืออะนะ..
เกิดมายังไม่เคยพายเรือเลย....แล้วฝนจาพลาดเหรอ...หึๆ
ด้วยความเป็นพี่อะนะเลยใช้น้องไปเอามาเล่น..น้องผู้ชายอะตัวใหญ่(ชื่อกอล์ฟนะ)มากเลย..
นั่งคนเดียวก้เต็มเรือแล้ว..
จาว่าเรือมันเล็กก้ไม่แปลกอะนะ..เพราะนั่งได้แค่ 2 คน...
รอบแรกฝนนั่งกะกอล์ฟแล้วก้โอ๊ค..เกิดความไม่สมดุลเนื่องจากอย่างที่บอกอะนะ..
เรือก้เลยล่มซะอย่างนั่นเลย...
ตอนแรกก้กลัวอยู่อะนะ..แต่น่าเป็นห่วงโอ๊คมากกว่า..เป็นก้ช่วยได้ทันอะ..
ไอ้โอ๊คอะ..ไม่ได้รุเรื่องเลย..ก้ 3 ขวบนิ..ยิ้มหน้าบาน..สนุกซะงั้นอะ...
เราละกลัวแทบตาย..พอมารอบสองก้ไปนั่งกะน้องผู้หญิงอะนะ...
ที่นี้สมดุลดีมากเนื่องจาก..อ้วนพอๆๆกัน...55+
แต่ก้ไม่วายเรือล่มอีกรอบเนื่องจากพี่แกล้งพลิกเรือซะงั้นอะ...
แต่พอจาพายเข้าจิงๆอะนะ...ขอบอกนะว่า..ก้พายได้นะจาบอก..เรือไม่หมุนเป็นวงกลมด้วยแหละ..
ฝนเลยชอบไปเลย...สนุกดีอะนะ..กลายเป็นผู้หญิงพายเรือซะงั้นอะ
วันต่อมา...ก้ถึงวันเฉงเม้ง..จิงๆแล้ว...ก้เกิดความรุสึกแปลกใจนิหน่อยอะนะ..
คนที่ไม่คลาดว่าจามาก้มา..คนที่คลาดว่าจาไม่คุยกันก้คุย..
เป็นความรุสึกที่ดีที่สุดของฝนเลยอะ..
ฝนก้ไม่รุว่าครอบครัวอื่นเขานัดกันมาแบบนี้รึเปล่า..แต่ว่าแบบนี้แหละ..สุดยอด..
ฝนไม่เคยพลาดงานนี้เลยนะ...ฝนอะไปทุกปี...ก้ครอบครัวเดียวกันเนอะ..
พอเส็ดงานนี้แล้ว...ก้ตามเดิมอะนะ..จาได้เมนูนึงกลับมาทุกครั้ง..นั่นคือ..จับฉ่าย....
เมนูเนี่ยถ้าขาดหมูย่างที่เอามาไว้เจ้าแล้ว....ฝนว่ามันไม่ค่อยอาร่อยเท่าไร...
ดังนั่นช่วงนี้..เลยมีเมนูนี้ให้กินอย่างอิ่มหนำเลย...ใครอยากชิมบอกได้นะ...
ถ้าได้รูปแล้วจาเอามาให้ดูกัน...
ป.ล.สายเลือด...ตัดยังไงก้ไม่ขาด..หันกลับมาดูแลคนที่เขาดูแลเราบ้างนะ.. March 22 เรียนซัมเมอร์แสนน่าเบื่อ...ไม่รุจาเอาไรมาเล่าอะนะ....ก้ใกล้วันเฉงเม้งแล้ว..
มันเป็นวันสำคัญวันหนึ่งของคนจีนอะนะ..ฝนเนี่ยออกจาอาหมวยนะเนี่ย..
ฝนอะชอบวันนี้มากเลยนะ..มันเป็นวันรวมญาติเลยก้ว่าได้..
เพราะว่าเราต้องรวมตัวกันเพื่อไปไหว้บรรพบุรุษ...นั่นคืออากงอาม่าอะนะ..
ฝนว่ามันเป็นวัฒนธรรมที่ดีมากๆเลย..เพราะมันสอนให้เรารักครอบครัว..
รักญาติพี่น้อง...ซึ่งฝนก้รักญาติของฝนทุกคนเลยนะถึงจามีขัดแย้งกันบ้าง..
แต่ไม่เป็นไร..ฝนว่านะสาเหตุของการขัดแย้งอะ..มันก้ผ่านมานานแล้ว..
แต่ทำไมยังไม่ลืมๆๆมันไปซะที..
อดีตอะทำให้เรามีทุกวันนี้แต่ทำไมต้องเอามันมายึดติดกับอนาคตของเราด้วย..
เพื่อนคับ..อย่าให้เกิดความขัดแย้งในหมู่ญาติๆของเราเลยนะ..
ฝนว่ายังไงเราก้ต้องช่วยเหลือกันอะนะ..
ก้สายเลือดด้วยกันยังไงก้ข้นกว่าน้ำอยู่แล้ว..
อืม..ไว้ไปกลับมาแล้วจามาแล้วให้ฟังอีกทีละกันนะ..
ขอบ่นหน่อยละกัน..
เพิ่งเรียนซัมเมอร์มาได้..2 วันก้เบื่อจาตายอยู่แล้ว..
ขนาดเรียนอาทิตย์ละ..3 วันวันละ..6 ชม..อยากอ้วกจาตายอยู่แล้ว..แย่ชะมัดเลย..
วิชาที่หลายๆๆคนบอกว่าเซฟ..ฝนก้ไม่รุหรอกนะว่ามันเซฟจิงรึเปล่า..
แต่ที่รุก้คือมันน่าเบื่อมากเลยอะ..เป้นวิชาบรรยายทั้ง 2 วิชา..
อาจานก้พูดเก่งเหลือเกิน..นอกเรื่องไปได้ตลอด..เนื้อหาเนี่ยก้น่าเบื่อที่สุด..
ทำไมเอมันถึงได้ลำบากขนาดนี้..ต้องมาทนนั่งฟัง..อะไรไม่รุตั้ง..6ชม..
แต่ทำไงได้ละก้ยังเป็นนักศึกษาอยู่อะนะ..
แต่ไม่เป็นไรยังมีภาษาญี่ปุ่นมาทำให้ซัมเมอร์นี้สนุกมากยิ่งขึ้น..
อีกอย่างนะ..อยากไปเที่ยวมากเลย..เพื่อนจ้า..
อย่าลืมแผนการของเราสิ..อย่าทำให้ซัมเมอร์นี้ของเค้าน่าเบื่อนะจ้า..
เค้ายังรอพวกแกอยู่นะเพื่อนๆๆ..
ป.ล.อาริงาโตะ..โกไซมัส..สำหรับมิตรภาพที่เราเป็นเพื่อนกันะ March 14 white's day กะภาษาญี่ปุ่นวันนี้เป็นที่ดีอีกวันนะ แต่ฝนอะก้ตื่นสายตามเคย 55+ มันเป็นวันที่คนญี่ปุ่นเรียกว่าไวท์เดย์อะนะ
สืบเนื่องมาจากวันวาเลนทาย ที่สาวๆๆญี่ปุ่นเขาจาให้ช็อกโกแลตกะชายหนุ่มที่เขาแอบชอบอะนะ
แล้ววันนี้ก้จาเป็นวันที่สาวๆๆตั้งใจรอคอยอีกวันที่ชายหนุ่มที่เขาแอบรักอยู่นั้น
จามอบของขวัญกลับมาให้ มันแอบเป็นกฎอะนะว่า
ถ้าหนุ่มคนไหนได้รับของขวัญจาหญิงคนไหนแล้ว
วันนี้จาต้องมอบของขวัญคืนให้กะฝ่ายหญิงอะนะ
 แล้วฝนจามีวันนั้นไหมนะ...อืมม..แล้ววันนี้ก้เป็นวันเริ่มต้นในการเรียนภาษาญี่ปุ่นอะนะ ฝนจาต้องพูดให้ได้เลย..
เพื่อตามหาหนุ่มในฝัน...55+ ไม่ใช่หรอก..เราต้องก้าวไปข้างหน้าต่างหาก...หนุ่มอะเป็นของแถม..
จาว่าไปมันก้ยากอยู่อะนะภาษาไรไม่รุ มีอักษรที่อ่านเหมือนกันอยู่ตั้ง 3แบบ ดันเขียนไม่เหมือนกันเลยเนี่ยสิ..
แต่ยังไงมันก้ต้องไม่ยากเกินไป ใช่ม้า..ถ้าเราพยายาม..
 สืบเนื่องจากไดฉบับที่แล้วอะนะที่ฝนทิ้งทายว่าฝนชอบหนุ่มแบบไหน..
ฝนก้ชอบแบบ กวนประสาท..รู้ใจ..หน้าตาดี เสียงดี..เงียบขรึมบ้างเวลา..ร่าเริงได้..
เอ๋มันต้องเอาทั้งสองคนมารวมกันนะสิ 55+
แต่ไม่หรอกผู้ชายไรจาหายากขนาดนี้ จาหาได้ไหมละ..
ถ้าให้เลือกจิงๆๆละก้ ขอให้เป็นคนที่รู้ใจละกันนะเป็นส่วนที่สำคัญที่สุดอะ
ดังนั้นฝนจึงเลือก เงียบขรึม..รู้ใจ..เสียงดีอะนะ..(ทาเคแหละ..ผมยาว..ออกจาเท่..ชื่อน่ารักดี.)
 อืม..เมื่อวาน..ฝนได้ไปเที่ยวกะเพื่อนแบบเกือบครบทีมอะ..
ไม่ได้เจอหน้ากันก้นานแล้ว(แบบครบๆๆอะ)..
ทำให้ฝนเกิดไอเดียจากตั้งชื่อแก๊งขึ้นมาเลย..แถมแก๊งเรายังเป็นแบบว่า
คนละแนวเลย..มารวมกันได้ไง..ทั้งเด็กเรียน..สาวเปรี้ยว..สาวหวาน..สาวเท่..ครบทุกรสจิงๆๆเลยกลุ่มเราเนี้ย..
เอาเป็นว่าเค้าคิดถิงพวกแกทุกคน....
 ป.ล.เพื่อนๆๆก้ช่วยกันตั้งชื่อแก๊งหน่อยละกันนะ เอาอักษรภาษาอังกฤษหน้าชื่อเล่นแต่ละคนมาตั้งละกันนะ March 07 รักสามเศร้า ปิดเทอมแล้วไม่รุจาทำไรดีเลย..รุแต่ว่าอยากไปเที่ยวมากมาย.. เพื่อนๆๆทำไมไม่ว่างกันบ้างเลย..นานๆๆที่จาได้ไปนะนิ.
อุตส่าปิดเทอมทั้งที เด่วก้จาเรียนซัมเมอร์แล้ว..ว่างน้อยลง
คงไม่ได้ไปเที่ยวแน่...แต่ไม่เป็นไร..ฝนรอได้...
ร่ายมะยาว มันเกี่ยวรกะหัวข้อเนี่ย..งง..เหอะๆๆ เข้าเรื่องเลยละกัน..ก้อย่างว่าอะนะปิดเทอมแล้ว มันก้ว่าง..ไม่รุจาทำไร..ก้เลยไปซื้อการ์ตูนมาอ่าน..ตามปกติของคนมักการ์ตูนอะน้า..
ฝนชอบอ่านหลายแนวนะการ์ตูนเนี่ย..
ไม่ว่าจาเป็นแนวสืบสวน
อย่างโคนัน ชินอิจิเนี่ยเท่ โดนมากกก รันก้สุดยอดถึงจาไม่ได้อยู่ใกล้กันแต่ใจสื่อถึงกันก้พอแล้ว..
แต่แนวที่ชอบอีกแนวก้แนวผจญภัย
พวกมีพลังพิเศษ สู้กันเพื่อสิ่งสำคัญอะไรสักอย่าง..
เดินทางตามหาเพื่อค้นพบอะไรสักอย่าง..แนวเนี่ยอ่านไม่มีเบื่อเลย..
อย่างเช่น one piece ชอบนิสัยลูฟี่มากเลย..
ความเชื่อใจกัน ความเป็นพวกพ้อง เพื่อน มิตรภาพ สุดๆๆไปเลย..ใครไม่ให้เป็นกัปตันก้คงไม่ได้อะนะ
คงจาเห็นแต่ฝนอ่านการ์ตูนผู้ชาย..ไม่ต้องแปลกใจหรอก..ฝนอ่านการ์ตูนผู้หญิงก้เป็นนะ..
แนวที่ชอบที่สุดคงเป็นการ์ตูนตาหวานออกแนวแฟนตาซี นางเอกเก่ง บู้ๆๆเนี่ย ชอบมาก...
แต่แนวน้ำเน่าเนี่ย ต้องรักสามเศร้าแบบชาย2 หญิง1 เนี่ยจาชอบมากกก
ประมาณว่าเลือกลำบาก.. ช่ายแล้วละเพราะฝนก้เพิ่งจาไปซื้อมาเรื่องนึงอะนะ
ชื่อเรื่องว่า..ลับเฉพาะคนรู้ใจ...
(อยากมีคนรู้ใจกะเขาบ้างจัง...)อ่านจบภายใน 2วัน (มีก้มีแค่5เล่มเองนิน้า..)สนุกมากเลย...
 ...mutsuki สุดเท่..(งงละสิ ไรว้า..มาโฆษณาการ์ตูนซะงั้น)เกิดจากชาย 2คน..เป็นปรากฎการณ์ที่แปลกดี..ฝนเลยชอบไง..
คนนึงเสียงดี..อีกคนหน้าตาดี..คนนึงร่าเริง...อีกคนเงียบขรึม..คนนึงรู้ใจ...อีกคนกวนประสาท..
เอ๋ เลือกไม่ถูกเลยละสิ..เพื่อนๆๆว่าฝนจาเลือกคนไหนหน้อ...
แต่จาเลือกไปทำไม...มันก้ป็นจินตนาการอยู่นิ..ก้มันเป็นพระเอกการ์ตูนนิน้า..มีอยู่จิงซะที่ไหน...
แต่ไม่เป็นไรฝากเป็นเกมให้ทายกันเล่นๆๆละกันว่าฝนชอบคนไหน..แล้วครั้งหน้าจามาเฉลยละกัน..
(เสียงดี เงียบขึม รู้ใจ คือคนเดียวกันนะ)
ป.ล.เห็นเลือกไม่ค่อยถูกแบบเนี่ย แต่ก้รักเดียวใจเดียวนะจาบอกให้... March 02 ความกังวลใจ&ความสุขหลังสอบเส็ดน่าดีใจจังเลย สอบเส็ดแล้ว....นับวิชาที่ทำ(ได้)ได้เลย...จานับไม่ได้ได้ไงละ...ก้มันกี่วันก็เท่านั้นวิชานิ..เหอะๆๆๆ
แต่ก้ถื่อว่าสบายไปอีกอะนะ..สอบเส็ดแล้วจาว่าสบายเลยก้คงไม่ใช่เพราะว่า...ยังต้องเลือกภาคอีก...ทำไมฝนถึงเป้นคนที่ลังเลขนาดนี้...ไม่รุจาเรียนภาคไรดี..ภาคเครื่องเป็นสาวเท่เลยดีไหม...แต่ทำไงกะดอดิ้งดี(เขียนแบบ)ละเนี่ย..ทำไมถึงไม่มีจินตนาการบ้างเลย...หรือจาเรียนอุสาหการเป็นผู้บริหารดีละเนี่ย..คิดยากมากมาย...
แถมทั้งสองภาคก้ยังมีคนเลือกเยอะอีกต่างหาก...แย่ชะมัดเลย...คิดไม่ตก..
แต่ไม่เป็นไรได้เรียนอะไรเปิดเทอมเด่วก้รู้..ที่สำคํญกว่านั้นคือ..การได้ไปเที่ยวกะเพื่อนๆๆต่างหาก..สอบเส็ดก้ไปร้องคาราโอเกะ กินเนื้อย่าง สนุกมากมายแต่ไม่ใช่แค่นั้น..ความสนุกยังไม่หมด วันนี้เราได้ยกโขย่งไปบางแสน2กัน..ไปนั่งรับลมริมแม่น้ำ... ได้ไปปั่นเรือทีบอะนะปั่นไปซะไกลเลย...ตอนกลับเลยเหนื่อยมาก..ปวดขาชะมัด..แต่ไม่เป็นไร สนุกมากมาย...รับรองว่าโปรแกรมการไปเที่ยวแบบนี้จะต้องมีอีกแน่นอน..และหวังว่าเพื่อนๆๆจาไปกันเยอะๆๆนะคร้าบ...เด่วเพื่อนๆๆก้กลับบ้านกันหมดแล้ว..น่าสงสารฝนจัง..ยังอยากเจอเพื่อนๆๆอยู่เลย..ไว้นัดกันไปเที่ยวอีกนะ..
ป.ล. ช่วงนี้เป็นช่วงการขนของย้ายหอของเพื่อนๆๆอะนะ ใครอยากให้ช่วยขนก้บอกนะจ๊ะ ฝนยินดีช่วย ไม่คิดตัง... February 15 Valentine's Day กะเด็กผู้ชาย 5 คนวันแห่งความรักผ่านไปแล้ว......
ที่ประเทศญี่ปุ่นคงมอบช็อกโกแลตกันยกใหญ่...ว้า...อยากไปอยู่ญี่ปุ่นจัง...คนที่มีแฟนก้คงไปเที่ยวไปดูหนังกะแฟนของเขาอะนะ น่าอิจฉาจัง...
ตั้งแต่เช้ายันเย็น..ไม่รุเป็นอะไรเหมือนจารออะไรสักอย่าง....ตลอดทั้งวันเลย...
รอที่จะเจอ รอที่จะได้พบ..รอสิ่งที่ไม่คาดคิดจากใครสักคน..รอแล้วรอเล่าก้ไม่เห้นจามีอะไรเลย..
น่าสงสารตัวเองจังก้คนมันไม่มีแฟนนินา..
แต่มันก้ไม่เลวร้ายอะไรหรอกนะเพราะว่า..คงจาไม่มีใครจาน่าอิจฉาเท่าเราแล้ว...เพราะเราได้ไปกินไดโดมอนกะเด็กผู้ชาย 5 คนไม่อยากบอกอะนะว่าเด็กเขามาชวนเอง 555 ทำให้ชีวิตวันValentine ดีขึ้นมาหน่อยกว่าทุกปีอะนะ..
เด็กๆๆทำให้รุว่า...บางทีความสุขจากการรอที่จะให้มีคนมามอบให้นั้น...มันคงจาไม่มากเท่ากะการที่เรามอบให้คนอื่นหรอก...บางทีการให้คงจามีความสุขมากกว่าที่เราคาดหวังว่าจาได้รับจากใครสักคน....อย่างว่าอะนะว่าคงไม่มีความสุขใดๆๆเท่ากะการได้ให้อะนะ...แต่ความรักก้ไม่ได้มีเพียงความรักของผู้หญิงกะผู้ชายสักหน่อย...ความรักพี่ รักน้อง รักเพื่อน มีอยู่มากมาย เพียงแค่เราหันมามองเท่านั้นเพราะมันอยู่ใกล้ๆๆตัวเราตลอดเวลาแถมมันยังไม่เลือนหายไปง่ายๆๆซะด้วย...อย่าลืมหันกลับมาสนใจในสิ่งที่เราเห็นว่ามันธรรมดากับเรื่องปกติกันเถอะ.....
ป.ล. จาปี 2แล้ว..ทามไมยังไม่มีแฟนกะเขาสักที่..ดอกไม้ก้มะเห้นจาเคยได้..เลย..เฮ้อ..เศร้าจัง.. February 05 หวั่นไหว ช่วงนี้เป็นอะไรไม่รุ....เรียนก้ไม่ค่อยรุเรื่อง...แถมจาเลือกภาคอีก... เฮ้อ.....คิดไม่ตก...
แต่ที่สำคัญกว่าสิ่งไหนก้คือ...เรื่องของหัวใจอะนะ.. คนนั้นก้ดี..คนนี้ก้น่ารัก..คนนู้นก้น่าสนใจ..ทำไมเน้อ...เลือกไม่ได้เลย..อยากจะมีสักคนที่จิงใจจิงจัง...ถูกใจสักคนจัง...
อาการแบบนี้ทั้งสุขทั้งทุกข์...แย่จัง..
มีผู้คนมากมายผ่านไปผ่านมาจะมีสักคนไหมที่ใช่จิงๆๆสักที
คนนั้นจาห่วงเราไหม...
จารักเรานานๆๆได้ไหม...
คนนั้นจาเสมต้นเสมอปลายรึเปล่า..
แล้วจาซื่อสัตย์กับเราไหม ...
ความรักของฝนคงไม่จำเป้นต้องเจอหน้ากันทุกวัน
แต่ส่งความรักและความเป้นห่วงมาสม่ำเสมอเท่านั้นพอ...
แต่ถ้าไม่ดุแลกันบ้างเลย...
อาการหวั่นไหวก้จาแทรกซึมเข้าหัวใจได้ง่ายอะนะ..
ก้ฝนเป็นคนก้มีหัวใจนิน้า หินอะโดนฝนโดนแดดทุกวันมันก้กร่อนได้นะ..
แถมหัวใจคนเรายังมีตั้ง4ห้องอีก..แต่ยังไงก้มีแค่ดวงเดียวเท่านั้น..
จามอบให้ใคร..
คงต้องดูกันต่อไป..
ป.ล. ถ้าไม่รักกันจิง...ขอร้องละ..อย่าทำให้หวั่นไหวเลย..
(ก้คนมันไม่เคยมีแฟนนิน่า....) January 15 Thank หม่อคืนวันแห่งการเลี้ยงฉลองกลับมาอีกครั้ง หลังจากช่วงที่พี่บันดิดกลับมา..(เลี้ยงกันกระหน่ำมากเลย)
พูดถึงเรื่องเงินก่อนละกัน หมดไปไม่มากอะนะ(ประมาณ 4 หลัก)เพราะไม่มีแอลกอฮอล..
งานเลี้ยงยาวนานมาก ร้องคาราโอเกะจนเหนื่อยเลยแต่ก้สนุกมากนะ
แต่น่าเสียดาย ที่ไปไม่ครบกันเท่าไรแถมพี่ก้ไปน้อยอีกต่างหาก..
แต่ไม่เป็นไรเห็นใจอะนะ ว่าจาสอบกันมากมาย
ไว้คราวหน้าจาต้องสนุกกว่านี้อีกเยอะเลย
อืมมม..ขอโปรโมทหนังที่แฟนฝนเล่นก่อนละกันนะ เห็นว่าใกล้จาเข้าแล้วเรื่อง คน ลิง เทวดา ภาพสวยมากนะ
เป็นออกแนวแฟนตาซี ไซอิ๊วอะ
ก้ไปดูละกันนะเข้าโรงวันที่19 มกรานะจ้า January 07 สวัสดีปีใหม่ถึงเวลาได้ฤกษ์ได้ยามสะที
ขอเปิดเลยละกัน
ไดฉบับแรกขอเป็นอวยพรให้เพื่อนๆๆทุกคนโชคดี สุขสันวันปีใหม่นะ
คิดสิ่งใดก้ขอให้สมหวังละกัน
ไดอารีเหรอ.... เขาเขียนกันยังไงงนะ...เขียนไม่ค่อยเป้นสะด้วยสิ..แต่ขอเดาว่าคนที่เข้ามาอ่านคงอยากจารุจักเจ้าของไดมากขึ้นใช่ม้า...อย่างน้อยก้อย่างรุว่าช่วงเวลานี้ วันนี้ เจ้าของไดกำลังทำอะไรอยู่และอยากรุว่าเขาคิดอะไรอยู่ใช่ม้า... ถ้ามีคนคิดว่าเป้นเช่นนี้จึงเข้ามาอ่านไดของฝนละก้ ขอแสดงความยินดีด้วย...เพราะฝนคิดว่า ไดอารี่มันควรเป้นเช่นนั้น ฝนก้ไม่ชอบเขียนเท่าไรอะนะ แต่ลองดูสักตั้งคงไม่เป็นไร
เริ่มจากวันที่2 ฝนไปเที่ยวคุนหมิง จ.เลยมา หลังจากไม่ได้ไปเที่ยวนานหลายเดือน...(คงไม่ถึงปีหรอกเนอะ)มันก้ทำให้รุว่าเราออกจาชอบการผจญภัยมากแค่ไหน ถึงวิวทิวทัศน์จาไม่สวยมาก น่าประทับใจเร แต่ก้ถือว่าโอเคสำหรับการได้มา ทีน่าสนุกกว่าการได้เห็นภาพวิวนั้นคือการต้องปีนเขา เดินป่า ขึ้นเขาเพื่อไปให้ถึงซะมากกว่า...นั้นแหละคือความสนุกที่ฝนได้รับมากกว่าสิ่งอื่นใด(ถึงจามีคนบอกว่าไปดูหินก้เหอะ)แต่ในการไปเที่ยวครั้งนี้ ฝนโดนแกล้งด้วยนะ.....ฝนโดนคนนำทางแกล้งอะหลอกว่าให้เข้าไปดูในช่องเล้กๆๆว่าถ้าเห็นอะไรแล้วอย่าบอกใคร ตอนแรกก้ตกใจอยู่อะแต่ ไม่รุเป็นไรก้เข้าไปดูด้วยความบ้าหรือไรไม่รุซึ่งจิงๆๆแล้วมันไม่มีอะไรมีแต่รูปปั้นพระฤาษี..โธ่ ตกใจหมดนึกว่ามีอะไร ทีแท้โดนหลอกนะเอง แต่มันก้ทำให้ฝนรุว่าฝนแอบใจกล้า บ้าดีเดือดเข้าไปดูด้วยนะ ขนาดยังไม่รุด้วยว่าจาเจออะไร แต่ไม่เป็นไร คนดีผีคุ้มเนอะ อืมว่าแล้ว ฝนก้เพิ่งนึกออกว่าตอนเด็กๆๆอะ
ฝนเคยหลงป่าด้วยนะ ไม่เข้าใจเลยว่าตอนนั้นทำไมไม่ค่อยกลัวเลย รุสึกว่ายังไงก้ต้องออกไปได้แหละน้า......แต่ก้ขอบอกนะว่าอย่าทำตามละเพราะทุกคนไม่โชคดีอะนะแล้วเราก้ต้องไม่ประมาทด้วยใช่ม้า..
|
|
|
